Al weer een week als echte backpacker! Tijd voor een nieuw berichtje :)!

Mijn laatste weekje Buenos Aires is heel snel gegaan. Iedere ochtend Spaanse les en dan ´s middags nog wat culturele hoogstandjes bekeken, mits we de nachtelijke culturele hoogstandjes de avond ervoor niet te intensief bekeken hadden. Ook het heerlijke eten bleef niet achterwege, want Argentinië is niet alleen het land van de zoete dulce de leche of de empanadas maar ook van het vlees, veel vlees. De steaks hier zijn echt goddelijk en zelfs in de winkel kun je heerlijke stukken vlees kopen, om thuis zelf een restaurantwaardig maal te bereiden. Even iets anders dan de hamburgers van de AH.
Zondag zijn we naar Casa Rosada geweest, het parlementsgebouw en de officiele werkplaats van de Argentijnse presidente. Daar een uur gewacht op een rondleiding, die uiteindelijk alleen in het Spaans bleek te zijn, en de gids sprak ook nog eens muy rapido. Echter rende hij het gebouw ongeveer even snel rond als dat hij sprak, dus voordat wij in de kamers waren was hij toch al vaak klaar met zijn verhaal. Gelukkig was het zonder uitleg ook erg mooi om alle klassiek ingerichte kamers te zien.
Mijn laatste donderdag ben ik toch nog even naar de Madres op Plaza de Mayo wezen kijken. er indrukkwekkend, die oude vrouwtjes die na al die jaren nog steeds met borden met de foto´s van hun verdwenen kinderen rondlopen. Plaza de Mayo is echter niet alleen de plek van de Madres, maar van alle demonstranten, en tegelijk me de madres startte een protestgroep met betrekking tot het malvinas/falklandeilanden conflict. Wel een beetje een gek gezicht dat achter die kleine groep van de madres een veel grotere groep demonstranten liep.
Na nog 2 dagen echte BA bounce avondjes om het af te leren, was het dan echt tijd om te vertrekken uit deze mooie stad en het echte backpackersleven te gaan ontdekken!

Layla en ik zouden per bus naar Puerto Iguazú gaan en na ons 1-hoofdiguitzwaaicomité (hulde aan Thijs) gedag te hebben gezegd, kon onze 18uur durige busreis beginnen. Dit was eigenlijk de meest relaxte busreis ooit (wat misschien ook kwam door een poquito te kort aan slaap de nachten ervoor) en na de meest slechte film allertijden waren we voor ons gevoel snel in Puerto Iguazu. Daar recht tegenover het busstation in een hostel gedoken, waar we en beetje rustig aan hebben gedaan, zodat we de volgende dagen zo fris en fruitig mogelijk aan onze tocht naar (wat schijnt) de mooiste watervallen ter wereld. De volgende dag wilde we eerst naar de Braziliaanse kant van de ´cataratas´. Vanuit ons hostel was een tour geregeld, maar dat vonden wij natuurlijk niet avontuurlijk genoeg, dus hebben we zelf een bus genomen. Hoewel we wel even gek stonden te kijken toen onze bus ons acherliet nadat we op de Braziliaanse grens een stempel hadden gehaald, kwamen we na 1 1/2 uur eindelijk in het parque nacional do iguaçu aan. Dit was echt al super mooi. Vanuit de Braziliaanse kant krijg je een mooi overzicht van alle watervallen. Toch moet ik zeggen dat ik de volgende dag aan de Argentijnse kant nog veel indrukwekkender vond. Het leek wel een plaatje uit een tekenfilm, zo perfect zag het eruit. Natuurlijk heb ik het vast proberen te leggen, maar ik denk dat dat niet echt mogelijk is. We waren er al erg vroeg waardoor er nog weinig mensen waren, wat het nog meer bijzonder maakte. Na een spectaculaire boottocht onder de watervallen zijn we als laatst naar ´Garganta del Diablo´ (devil´s throath) geweest, een soort van halve cirkel waterval, waar het water 70 meter de diepte in valt. Met wat voor geweld dat water naar beneden valt is onbeschrijfelijk, dus eigenlijk raad ik iedereen aan zelf maar een keer te gaan kijken :)!

Na zoveel natuurlijke schoonheid werd het voor ons weer tijd om de stad op te zoeken, dit keer de tweede stad van Argentinië, Córdoba. Deze reis was 24 uur, maar gelukkig heb ik een soort van gave ontwikkelt dat als ik een busstoel aanraak ik in slaap val. Niet echt gezellig voor Layla, maar zo gaat het wel lekker snel. Hier een chill hostel gevonden en al weer lekker wat steakjes achter de kiezen zitten. Gisteren zijn we naar Altra Gracia geweest, waar het huis van Ché Guavara staat, wat nu een soort van museum is. Fleur uit Buenos Aires zou ook onze kant opkomen en we hebben Thijs ook overgehaald om een weekendje hierin te komen, dus aan gezelligheid geen gebrek.

Maandag vertrekken we naar Bariloche, wat bekend staat om zijn mooie hikegebieden (dan ga ik echt mijn beeldschone wandelschoenen gebruiken), maar ook om zijn chocola, wat ook niet verkeerd is. Ik ben benieuwd!

Besos!!!